„Jezu, ufam Tobie” – przesłanie Bożego Miłosierdzia
„Pragnę, aby ten obraz był czczony w waszej kaplicy, a później na całym świecie” (Dz. 47).
Kult Jezusa Miłosiernego jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych przejawów nabożeństwa do Bożego Miłosierdzia we współczesnym Kościele. Jego szczególnym znakiem jest obraz Jezusa Miłosiernego z napisem „Jezu, ufam Tobie”, związany z objawieniami, które otrzymała św. Faustyna Kowalska.
Przesłanie Bożego Miłosierdzia przypomina człowiekowi, że Bóg jest Ojcem pełnym miłości i miłosierdzia, który pragnie nawrócenia, przebaczenia i zbawienia każdego człowieka.
Boże Miłosierdzie objawione w Piśmie Świętym
Tajemnica Bożego Miłosierdzia jest obecna w całym Piśmie Świętym. Od początku historii zbawienia Bóg objawia się człowiekowi jako Ten, który kocha, przebacza i nieustannie wzywa do nawrócenia.
W historii Kościoła Bóg powoływał również wielu świętych i błogosławionych, którzy w szczególny sposób przypominali światu o Jego miłości i miłosierdziu.
Jedną z osób, której powierzona została szczególna misja głoszenia orędzia Bożego Miłosierdzia, była św. Faustyna Kowalska.
Jej życie, doświadczenie modlitwy oraz zapisane w „Dzienniczku” objawienia stały się źródłem niezwykle ważnego przesłania skierowanego do współczesnego człowieka.
Święta Faustyna Kowalska i orędzie Bożego Miłosierdzia
Czytając „Dzienniczek” św. Faustyny, zauważamy, że Jezus wskazywał jej na konkretne formy kultu i znaki przypominające o Bożym Miłosierdziu.
Wśród nich szczególne miejsce zajmują:
- obraz Jezusa Miłosiernego;
- Koronka do Bożego Miłosierdzia;
- Święto Miłosierdzia Bożego;
- modlitwa o godzinie 15:00, nazywana Godziną Miłosierdzia;
- szerzenie czci Bożego Miłosierdzia.
Jednym z najbardziej widocznych znaków tego kultu stał się obraz Jezusa Miłosiernego przedstawiający Chrystusa z promieniami wychodzącymi z Jego serca oraz napisem: „Jezu, ufam Tobie”.
Obraz Jezusa Miłosiernego – znaczenie i historia
Istotą kultu obrazu Jezusa Miłosiernego nie jest sam obraz, lecz wiara w Jezusa Chrystusa, który jest jedynym Zbawicielem człowieka.
Obraz jest znakiem, który pomaga człowiekowi skierować serce ku Chrystusowi. Bóg posługuje się widzialnymi znakami, ponieważ człowiek potrzebuje konkretnych symboli, które pomagają mu otworzyć się na rzeczywistość duchową.
Wyjątkowość obrazu Jezusa Miłosiernego polega więc nie tylko na przedstawieniu Chrystusa i symbolice promieni, ale przede wszystkim na przesłaniu, które obraz ze sobą niesie: zaufaj Jezusowi i Jego miłosierdziu.
Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego
Pierwszy obraz Jezusa Miłosiernego powstał w Wilnie pod bezpośrednim kierunkiem św. Faustyny. Namalował go artysta Eugeniusz Kazimirowski, korzystając ze wskazówek przekazywanych przez świętą.
22 lutego 1931 roku, podczas pobytu św. Faustyny w Płocku, miało miejsce wydarzenie, które stało się początkiem historii obrazu Jezusa Miłosiernego.
Św. Faustyna opisała je w „Dzienniczku”:
„Wieczorem, kiedy byłam w celi, ujrzałam Pana Jezusa ubranego w szacie białej. Jedna ręka wzniesiona do błogosławieństwa, a druga dotykała szaty na piersiach”.
Św. Faustyna zobaczyła Jezusa z dwoma promieniami wychodzącymi z okolic Jego serca – czerwonym i bladym.
W tym widzeniu Jezus polecił jej namalowanie obrazu z podpisem: „Jezu, ufam Tobie”.
Następnie powiedział: Pragnę, aby ten obraz czczono najpierw w kaplicy waszej i na całym świecie (Dz. 47).
„Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu”
Św. Faustyna chciała wypełnić polecenie Jezusa, jednak sama nie posiadała umiejętności potrzebnych do namalowania obrazu.
Dopiero po przybyciu do Wilna w 1933 roku jej spowiednik, bł. ks. Michał Sopoćko, zwrócił się do malarza Eugeniusza Kazimirowskiego z prośbą o namalowanie obrazu zgodnie ze wskazówkami św. Faustyny.
Kiedy obraz był już niemal ukończony, Faustyna zobaczyła go w pracowni artysty. Nie była zadowolona z efektu, ponieważ obraz nie oddawał piękna Jezusa, którego doświadczyła podczas objawień.
Po wyjściu z pracowni udała się do kaplicy i modliła się, skarżąc się Jezusowi, że na obrazie nie jest On tak piękny jak w rzeczywistości.
Wówczas usłyszała niezwykle ważne słowa: Nie w piękności farby ani pędzla jest wielkość tego obrazu, ale w łasce mojej.
W innym miejscu „Dzienniczka” Jezus powiedział do św. Faustyny:
Podaję ludziom naczynie, z którym mają przychodzić po łaski do źródeł miłosierdzia. Tym naczyniem jest ten obraz z podpisem: Jezu, ufam Tobie (Dz. 327).
Słowa te przypominają, że celem kultu obrazu nie jest zatrzymanie się na samym wizerunku, lecz zwrócenie serca ku Jezusowi i zaufanie Jego miłosierdziu.
Obraz Jezusa Miłosiernego z Łagiewnik
Obraz namalowany przez Eugeniusza Kazimirowskiego nie jest jednak najbardziej rozpowszechnionym przedstawieniem Jezusa Miłosiernego.
Na całym świecie szczególnie znany stał się obraz namalowany przez Adolfa Hyłę, znajdujący się w Sanktuarium Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.
Obraz Adolfa Hyły
Adolf Hyła przybył do klasztoru w Łagiewnikach z zamiarem ofiarowania siostrom obrazu jako wyrazu wdzięczności za ocalenie swojej rodziny podczas II wojny światowej.
Przełożona klasztoru skontaktowała się z krakowskim spowiednikiem św. Faustyny, o. Józefem Andraszem, i wspólnie podjęto decyzję, aby Adolf Hyła namalował obraz Jezusa Miłosiernego.
Pierwszy obraz został namalowany w 1943 roku. Był następnie wykorzystywany podczas nabożeństw ku czci Bożego Miłosierdzia.
Okazało się jednak, że obraz nie pasował do wnęki bocznego ołtarza, w którym miał być umieszczony. Siostry poprosiły więc artystę o wykonanie kolejnego wizerunku, odpowiedniego do przygotowanego miejsca.
Drugi obraz został namalowany przez Adolfa Hyłę w 1944 roku i uroczyście poświęcony przez o. Józefa Andrasza.
To właśnie ten wizerunek znajduje się do dziś w kaplicy klasztornej w Łagiewnikach i stał się jednym z najbardziej rozpowszechnionych przedstawień Jezusa Miłosiernego na świecie.
Można w nim dostrzec spełnienie słów wypowiedzianych przez Jezusa do św. Faustyny: Pragnę, aby ten obraz był czczony w waszej kaplicy, a później na całym świecie (Dz. 47).
Dary Bożego Miłosierdzia
Historia obrazu Jezusa Miłosiernego pokazuje, że jego kult przekroczył granice jednego klasztoru, miasta czy kraju.
Dziś wizerunek Jezusa Miłosiernego można spotkać w kościołach, kaplicach i domach na całym świecie.
Jednocześnie warto pamiętać, że obraz nie jest celem samym w sobie. Jest znakiem prowadzącym do Jezusa. To Chrystus jest źródłem miłosierdzia, a człowiek poprzez wiarę, modlitwę i zaufanie otwiera się na Jego łaskę.
Peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego
Jedną z odpowiedzi na pragnienie Jezusa, aby Jego obraz był czczony na całym świecie, stała się peregrynacja obrazu Jezusa Miłosiernego.
Peregrynacja oznacza wędrówkę obrazu po kolejnych parafiach i wspólnotach. Jej celem jest dotarcie z przesłaniem Bożego Miłosierdzia do ludzi, którzy być może potrzebują szczególnego przypomnienia o tym, że Jezus ich kocha, przebacza i czeka na ich zaufanie.
Ważnym wydarzeniem była peregrynacja wiernej kopii obrazu Jezusa Miłosiernego z Łagiewnik, pobłogosławionej 14 września 2011 roku przez papieża Benedykta XVI.
Po co peregrynuje obraz Jezusa Miłosiernego?
Może pojawić się pytanie: dlaczego obraz ma wędrować z parafii do parafii? Dlaczego potrzebne jest tak duże przedsięwzięcie związane z transportem i organizacją peregrynacji?
Peregrynacja ma przede wszystkim budzić wiarę w Boże Miłosierdzie.
Jej najważniejszym celem nie jest samo odwiedzenie parafii przez obraz, ale stworzenie okazji do:
- modlitwy;
- pojednania z Bogiem;
- sakramentu pokuty i pojednania;
- adoracji Najświętszego Sakramentu;
- zawierzenia Jezusowi;
- odnowienia wiary;
- nawrócenia;
- odkrycia na nowo Bożej miłości i miłosierdzia.
Obraz staje się w ten sposób znakiem, który pomaga człowiekowi zatrzymać się i skierować swoje serce ku Chrystusowi.
Doświadczenie pokazało, że znak dużego obrazu nawiedzającego parafie, obudził w sercach wielu ludzi wiarę w miłosierdzie Jezusa. Owocem tego dzieła są bowiem nawrócenia, a także liczne łaski wyproszone u miłosiernego Jezusa. (Ks. Janusz Batko)
Kult Jezusa Miłosiernego – odpowiedź na Boże wezwanie
Historia obrazu Jezusa Miłosiernego, św. Faustyny Kowalskiej i rozwoju kultu Bożego Miłosierdzia pokazuje, jak wielką rolę mogą odegrać proste znaki w przekazywaniu wiary.
Najważniejsze przesłanie nie znajduje się jednak w farbie, płótnie ani w samym wizerunku.
Znajduje się w osobie Jezusa Chrystusa, który mówi do każdego człowieka: „Jezu, ufam Tobie”.
Kult Jezusa Miłosiernego prowadzi więc przede wszystkim do zaufania Bogu, nawrócenia i otwarcia serca na Jego miłosierdzie.
To właśnie wiara i zaufanie Chrystusowi są najważniejszym owocem tego nabożeństwa.
